ویا داکس چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟
کپسول وُیا داکس حاوی پلت انتریک کوتد (پوشش دار) داکسی سیکلین است. داکسی سیکلین متعلق به گروهی از آنتی بیوتیک ها به نام تتراسیکلین ها می باشد. داکسی سیکلین به عنوان یک آنتی بیوتیک وسیع الطیف شناخته شده و ممکن است برای درمان طیف گسترده ای از عفونت های ناشی از باکتری ها استفاده شود از قبیل : عفونت های دستگاه تنفسی به عنوان مثال برونشیت، پنومونی، سینوزیت/ عفونت کلیه و دستگاه ادراری مانند عفونت مجاری ادراری/ بیماری مقاربتی مانند سوزاک، سیفلیس، کلامیدیا/ عفونت های پوستی مانند آکنه/ عفونت های چشمی/ عفونت های ریکتزیایی مانند تب Q یا تب کنه/ عفونت های دیگر مانند مالاریا، وبا، تب مالت، لپتوسپیروز، پسیتاکوز و تب ناشی از شپش یا کنه یا پیشگیری از : اسهال مسافرتی، تیفوس اسکراب و لپتوسپیروز
چه مواردی را باید پیش از مصرف ویا داکس بدانید؟
اگر به داکسی سیکلین، سایر آنتی بیوتیک های مشابه مانند مینوسیکلین یا تتراسیکلین حساسیت دارید از مصرف کپسول داکسی سیکلین خودداری کنید. مصرف این دارو در کوداکن زیر 8 سال توصیه نمی شود. در طول مصرف این دارو از قرار گرفتن در مقابل نور آفتاب یا لامپ های خورشیدی به مدت طولانی خودداری کنید. به فاصله یک تا سه ساعت از مصرف این دارو، داروی دیگری مصرف نکنید.
کودکان و نوجوانان کپسول داکسی سیکلین برای استفاده در کودکان زیر 8 سال توصیه نمی شود زیرا ممکن است منجر به تغییر رنگ دائمی مینای دندان شود و یا رشد و توسعه بافت استخوانی را مختل کند.
رانندگی و کار با ماشین آلات اگر شما هنگام مصرف داکسی سیکلین از اختلالات بینایی مانند تاری دید رنج می برید از رانندگی و یا کار با ماشین آلاتی که نیاز به هوشیاری کامل دارند خودداری کنید.
مقدار و روش مصرف ویا داکس :
کپسول ویا داکس را دقیقا به همان مقداری که پزشک تجویز می نماید مصرف کنید: هنگام مصرف کپسول داکسی سیکلین از نوشیدن الکل خودداری کنید.
مقدار مصرف : بزرگسالان، سالمندان و کودکان 12 سال به بالا:
عفونت های عمومی روز اول 200 میلی گرم و در روز های بعد 100 میلی گرم در روز، در عفونت های شدید پزشک شما ممکن است دوز دارو به 200 میلی گرم در روز افزایش دهد.
عفونت های خاص آکنه 100 میلی گرم 2 بار در روز 3 تا 6 هفته / بیماری های آمیزشی، 100 میلی گرم دو بار در روز به مدت 7 تا 10 روز
سیفلیس، 300 میلی گرم در روز در دوز های منقسم به مدت 10 روز/ تب ناشی از شپش یا کنه یک دوز واحد 200-100 میلی گرم ( بسته به شدت عفونت)/ مالاریا 200 میلی گرم در روز به مدت در روز به مدت حداقل 7 روز همراه با داروهای دیگر ضد مالاریا/ پیشگیری از عفونت تیفوس اسکراب 200 میلی گرم به صورت تک دوز/ پیشگیری از اسهال مسافرتی: 200 میلی گرم در روز اول و سپس 100 میلی گرم در روز در طول مدت اقامت، بدون تجویز پزشک دارو را برای مدت بیش از 3 هفته استفاده نکنید.
پیشگیری از عفونت لپتوسپیروز : 200 میلی گرم یک بار در هفته در طول اقامت در منطقه آلوده و 200 میلی گرم در پایان سفر، بدون تجویز پزشک دارو را برای مدت بیش از 3 هفته استفده نکنید.
دوز توصیه شده برای کودکان بیش از 12 سال با وزن کمتر از 50 کیلوگرم: در روز اول 4 میلیگرم داکسی سیکلین به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن و در روز های بعد 2 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن
آگر شما کپسول وُیا داکس را بیش از اندازه مصرف کردید:
اگر اشتباها تعداد زیادی از کپسول داکسی سیکلین را مصرف کردید یا کودکی مقدار زیادی از کپسول را بلعیده است، فورا با نزدیک ترین مرکز اورژانس یا پزشک خود تماس بگیرید.
اگر شما یک دوز وُیا داکس را فراموش کردید:
اگر یک دوز وُیا داکس را فراموش کردید، به محض یادآوری آن را مصرف کنید. ولی اگر نوبن دوز بعدی فرارسیده است، دوز فراموش شده را حذف و دوزبعدی را در نوبت خود میل نمائید. دوز معمول را برای جبران دوز از دست رفته دو برابر نکنید.
قطع مصرف وُیا داکس :
مصرف دارو را صرفا به این دلیل که احساس بهبودی می کنید متوقف نکنید. مگر اینکه پزشک به شما دستور قطع مصرف دارو را بدهد. قطع مصرف خودسرانه دارو ممکن است موجب عود بیماری یا بدتر شدن وضعیت بیماری شود.
عوارض جانبی احتمالی وُیاداکس چه هستند؟
مانند تمام داروها، این دارو نیز ممکن است دارای عوارض جانبی باشد. اگر چه این عوارض در همه افراد مشاهده نمی شود.
در موارد زیر فورا مصرف دارو را قطع و به پزشک مراجعه کنید:
اگر پوست شما شدیدا به نور حساس است. در این حالت ممکن است جوش های پوستی، خارش، قرمزی و یا آفتاب سوختگی شدید متعاقب قرار گرفتن در معرض نور خورشید بروز کنند. خس خس سینه، اشکال در تنفس، تب، تورم ناگهانی صورت، لب ها، گلو، زبان، دست و پا، ضربان قلب سریع، فشار خون پایین، راش یا خارش به خصوص در کل بدن و پریکاردیت (التهاب غشا اطراف قلب)، تورم زبان، اسهال آبکی، تب و گرفتگی عضلات، درد و خارش نواحی تناسلی،التهاب در اطراف مهبل، برفک واژن یا دهان، بدتر شدن لوپوس آریتماتوز سیستمیک(SLE)، تغییر تعداد سلول های خون، شما ممکن است متوجه شوید که به راحتی دچار کبودی، خونریزی بینی و عفونت و گلودرد و پورفیری (حساسیت پوست به نور خورشید، التهاب اعصاب و درد معده) می شوید. وزوز گوش، التهاب کبد، یرقان، نارسیی کبد و التهاب لوزالمعده(پانکراتیت)، واکنش های پوستی شدید مانند ارتیم (لکه های دایره ایی در پوست)، سندروم استیونس جانسون(راش یا گرگرفتگی، تب، تاول یا زخم)، نکروز سمی اپیدورال (قرمزی، لایه لایه شدن و تورم پوست که شبیه سوختگی است.)
