موارد احتیاط :

1- در طول مصرف دارو به منظور بررسی پیشرفت درمان، تغییر احتمالی در مقدار مصرف دارو و کمک به کاهش عوارض ناخواسته، به طور منظم به پزشک خود مراجعه نمایید.

2- در صورت بروز بثورات جلدی یا کهیر، مصرف دارو را قطع نموده و سریعا با پزشک خود تماس بگیرید.

3-مصرف فلوکستین در بعضی افراد ممکن است باعث آشفتگی، تحریک پذیری یا رفتارهای غیرعاد دیگر گردد. این دارو در بعضی اشخاص ممکن است باعث بروز تفکرات و تمایلات به خودکشی و یا افسردگی بیشتر شود. در صورت مشاهده هر یک از این عوارض ناخواسته بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.

4-از قطع مصرف ناگهانی فلوکستین خودداری نمایید. درصورت دستور پزشک مبنی بر قطع مصرف این دارو به منظور کاهش علائمی نظیر آشفتگی، اشکالات تنفسی، درد قفسه سینه، اغتشاش شعور، اسهال، گیجی یا منگی، تندی ضربان قلب، سردرد، افزایش تعریق، درد عضلانی، تهوع، بیقراری، آبریزش بینی، اشکال در به خواب رفتن، لرزش یا تکان خوردن، خستگی یا ضعف غیر عادی، تغییرات بینایی و استفراغ مصرف دارو باید به تدریج کاهش یابد.

5- از مصرف فلوکستین طی 2 هفته از قطع مصرف یک داروی مهارکننده منوآمین اکسیداز(ایزوکربوکسازید، فنلزین، پروکاربازین، سلجیلین و ترانیل سیپرومین) خودداری نمایید. همچنین مصرف یک داروی مهارکننده منوآمین اکسیداز باید حداقل 5 هفته از قطع مصرف فلوکستین فاصله داشته باشد. در غیر این صورت ازدیاد بیش از حد فشار خون یا تشنج ممکن است بروز نماید.

6- از مصرف تیوریدازین همزمان با فلوکستین یا کمتر از 5 هفته از قطع مصرف فلوکستین خودداری نمایید. مصرف همزمان این داروها می تواند باعث بروز بیماری های قلبی جدی گردد.

7- از مصرف همزمان نوشابه های حاوی الکل با این دارو خودداری نمایید.

8- در بیماران مبتلا به دیابت، این دارو ممکن است در میزان قندخون تایر بگذارد. در صورت مشاهده تغییر در نتایج آزمون های قند خون یا ادرار و یا وجود هر سوال دیگر پزشک خود را مطلع سازید.

9- این دارو ممکن است باعث بروز خواب آلودگی، اختلال فکر و یا ضعف کنترل عضلانی گردد. لذا ضمن درمان، از رانندگی و کار با وسایلی که نیاز به هوشیاری کامل دارد، خودداری نمایید.

تداخل های دارویی:

قبل از مصرف این دارو، چنانچه از داروهای زیر استفاده می نمایید پزشک خود را مطلع سازید:

آلپرازولام و دیازپام در مصرف همزمان با فلوکستین، مقدار آلپرازولام و دیازپام در خون ممکن است افزایش یابد که در مورد آلپرازولام باعث ازدیاد اثرات آن می گردد.

داروهای ضد انعقاد و گلیکوزیدهای دیژیتال مقدار این داروها یا فلوکستین در خون ممکن است افزایش یابد که احتمال بروز عوارض ناخواسته را زیاد می نماید. مقدار این داروها یا فلوکستین ممکن است توسط پزشک تغییر یابد.

اَستمیزول مقدار اَستمیزول در خون ممکن است افزایش یابد  که منجر به تغییر مهم در ریتم ضربان قلب می گردد. مصرف توام این داروها توصیه نمی گردد.

سوماتریپتان، ترامادول و تریپتوفان مصرف همزمان این داروها با فلوکستین یا در طی 5 هفته از قطع مصرف فلوکستین ممکن است احتمال بروز یک عارضه ناخواسته نادر ولیکن بسیار وخیم به نام سندروم سروتونین را افزایش دهد. این سندروم ممکن است باعث اغتشاش شعور، اسهال، تب، عدم تمرکز، بیقراری، افزایش تعریق، هیجان غیرقابل کنترل در گفتار یا کردار، لرزش یا تکان خوردن و انقباض گردد. در صورت مشاهده این علائم، سریعا با پزشک خود تماس بگیرید. مصرف همزمان ترامادول با فلوکستین احتمال حملات تشنجی را زیاد می نماید. همچنین مصرف همزمان تریپتوفان با فلوکستین ممکن است منجر به افزایش آشفتگی یا بیقراری و اختلالات گوارشی گردد.

مکلوبماید خطر بروز عوارض ناخواسته شامل سندروم سروتونین افزایش می یابد. مصرف همزمان مکلوبماید با فلوکستین توصیه نمی گردد. فاصله بین توقف درمان با مکلوبماید و شروع درمان با فلوکستین 7 روز پیشنهاد می شود در حالیکه فاصله بین توقف درمان با فلوکستین و شروع درمان با مکلوبماید 5 هفته توصیه می گردد.

داروهای مهارکننده منوآمین اکسیداز (فورازولیدون، پروکاربازین و سلجیلین) مصرف همزمان فلوکستین با داروهای مهارکننده منوآمین اکسیداز و یا در طی 14 روز از قطع مصرف یک داروی منوآمین اکسیداز به دلیل احتمال تداخل دارویی ممنوع است. بین قطع مصرف فلوکستین و شروع درمان با یک داروی منوآمین اکسیداز باید حداقل 5 هفته فاصله باشد.

فنی توئین، داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای(اَمی تریپتیلین، آموکساپین، کلومی پرامین، دزیپرامین، دُکسپین، ایمی پرامین، نورتریپتیلین، پروتریپتیلین و تریمی پرامین) مقدار این داروها در خون ممکن است افزایش یابد که احتمال بروز عوارض ناخواسته زا زیاد می نماید. مقدار این داروها ممکن است توسط پزشک تغییر یابد.

ماپروتیلین و ترازودون در مصرف همزمان با فلوکستین، مقدار این داروها در خون ممکن است دوبرابر شود.

مقدار و نحوه صحیح مصرف دارو

مقدار مصرف هر دارو را پزشک تعیین می کند، اما میزان این دارو به طور کلی به صورت زیر است:

(برای افسردگی یا وسواس)

بزرگسالان: در شروع معمولا 20 میلی گرم یکبار در روز در هنگام صبح است. مقدار مصرف بر حسب نیاز ممکن است توسط پزشک افزایش یابد. مقدار مصرف معمولا از 80 میلی گرم در روز بیشتر نمی باشد.

کودکان: مقدار و مصرف آن باید توسط پزشک تعیین گردد.

(برای پرخوری عصبی)

بزرگسالان: معمولا 60 میلی گرم یک بار در روز در هنگام صبح است. مقدار مصرف ممکن است با میزان کمتر شروع و به تدریج توسط پزشک افزایش یابد. مقدار مصرف معمولا از 80 میلی گرم در روز بیشتر نمی باشد.

کودکان: مصرف و مقدار آن باید توسط پزشک تعیین گردد.

(برای اختلالات کسالت آور قبل از قاعدگی)

بزرگسالان: در شروع معمولا 20 میلی گرم یک بار در روز در هنگام صبح است. مقدار مصرف برحسب نیاز ممکن است توسط پزشک افزایش یابد. مقدار مصرف معمولا از 80 میلی گرم در روز بیشتر نمی باشد.

کودکان: مصرف و مقدار آن باید توسط پزشک تعیین گردد.

(برای اختلال ترس)

بزرگسالان: در شروع معمولا 10 میلیگرم یکبار در روز است که پس از یک هفته به 20 میلی گرم یک بر در روز افزایش می یابد.

در خصوص نحوه صحیح مصرف این دارو به نکات زیر توجه کنید:

1- این دارو را فقط بر اساس دستور پزشک مصرف نمایید. از مصرف مقادیر بیشتر، مکرر و به مدت طولانی تر از دستور پزشک خودداری کنید.

2-در صورت بروز تحریکات معده ای، دارو را همراه با غذا مصرف نمایید.

3- اگر این دارو را برای افسردگی مصرف می نمایید، علائم بهبودی ممکن است 4 هفته یا بیشتر پس از شروع مصرف دارو ظاهر شود. همچنین به منظور جلوگیری از عود بیماری ممکن است مصرف دارو به مدت 6 ماه یا بیشتر ضروری باشد. اگر این دارو را برای وسواس مصف می نمایید، علائم بهبودی ممکن است 5 هفته یا بیشتر پس از شروع مصرف دارو ظاهر شود. در طی این مدت پیشرفت درمان باید توسط پزشک معالج کنترل گردد.

4-اگر این دارو را برای پرخوری عصبی مصرف می نمایید، علائم بهبودی ممکن است یک هفته پس از شروع مصرف دارو ظاهر شود. اگر چه جهت بهبودی کامل ممکن است به 4 هفته یا بیشتر وقت نیاز باشد.

5-در صورت فراموش نمودن مصرف یک نوبت از دارو، آن نوبت ا مصرف ننموده و برنامه عادی خود را ادامه دهید. از دوبرابر کردن مقدار دارو خودداری کنید.

عوارض جانبی:

هر دارو به موازات اثرات مطلوب درمانی ممکن است باعث بروز برخی عوارض ناخواسته نیز شود، اگرچه همه این عوارض در یک فرد دیده نمی شود. در صورت بروز عوارض زیر سریعا با پزشک یا داروساز مشورت نمایید.

عوارض شایع: کاهش تمایلات یا توانایی جنسی، عدم توانایی در نشستن آرام، بیقراری، بثورات جلدی، کهیر یا خارش، لرز یا تب و درد مفصل یا عضله
برخی عوارض جانبی به مرور زمان و تطبیق بدن بر دارو از بین می روند. به هر حال در صورت ادامه یا مزاحمت عوارضی مثل اضطراب یا عصبانیت، کاهش اشتها، اسهال، خواب آلودگی، سردرد، افزایش تعریق، تهوع، خستگی یا ضعف، لرزش یا تکان خوردن و اشکال در به خواب رفتن با پزشک خود مشورت نمایید.

توجه: در صورت مصرف اتفاقی بیش از مقدار توصیه شده توسط پزشک و مشاهده علائمی نظیر آشفتگی و بیقراری، تشنج، خواب آلودگی، تندی ضربان قلب، تهوع و استفراغ، گفتار، احساس و فعالیت با هیجان و فعالیت غیر قابل کنترل و لرزش یا تکان خوردن، بیمار باید سریعا به پزشک و یا مراکز درمانی منتقل گردد.